Mijn ontgroening in Egmond – 14-1-2018

Zondag 14 januari was het zover, het was mijn ontgroening voor de halve marathon van Egmond. Ik zou daar voor het eerst gaan lopen. Naast de berenloop heb ik geen ervaring met het lopen over strand en door de duinen. Wat ik moest verwachten weet ik niet maar wat ik wel weet is dat ik in 2019 daar weer wil starten!

Laten we bij het begin beginnen. Zaterdag na mijn dienst op het werk ben ik snel naar huis gereden, heb ik mijn tassen ingepakt en ben naar Deventer gebracht waar ik verder zou reizen met Mirjam. Samen zouden we namelijk al naar Bergen aan zee gaan, een plaatsje naast Egmond. Het is een kleine 2 uur rijden en een overnachting zou het voor ons dus makkelijker maken.

In de auto bespreken we natuurlijk wat onze plannen zijn. Beide willen we voornamelijk lekker lopen, genieten het is geen PR parcours. We weten beide dat Egmond een zwaar parcours is maar weten eigenlijk niet goed wat ons te wachten staat. We laten ons vooral verrassen.


Wanneer we aankomen in het hotel leggen we onze spullen voor morgen vast klaar. Ik kom tot de conclusie dat ik mijn compressiesokken ben vergeten. Ik heb wel sportsokken mee maar dat zijn nieuwe en daar heb ik dus nog nooit mee gelopen. Ach dit komt vast goed is mijn gedachte maak een foto en daarna besluiten we nog even een wandeling te maken op het strand. We zijn er nu immers, kunnen we direct inspecteren wat we ongeveer kunnen verwachten de volgende dag.
We gaan nog even een hapje eten en besluiten daarna terug te gaan naar het hotel.  Na nog even wat gedronken te hebben op naar bed, hopen op een goede nachtrust.

Nou die goede nachtrust was ver te zoeken. Ik was de hele avond al zenuwachtig voor de volgende dag en dat heb ik in de nacht nog zeker gemerkt. Een paar nachtmerries en ongeveer 4 uur later ging de wekker. Het was Raceday!

I’ts raceday time to break out the awesome

De kleding lag al klaar, dus voor dat het 8 uur was en tijd om te ontbijten zat ik al klaar. Mijn zenuwen gieren door mijn lijf op dit moment. Ik hoop dat ik wat kan eten, een goede bodem is belangrijk tijd voor lunch hebben we niet voor de tijd dus is deze maaltijd erg belangrijk. Wanneer we naar de ontbijtzaal gaan zit het vol met lopers, iedereen komt in zijn hardloopkleding beneden allemaal klaar voor Egmond! Mijn ontbijt gaat redelijk, yoghurt met muesli en fruit en vervolgens nog een broodje pindakaas. Ik pak een banaan zodat ik deze nog voor de start kan eten. Tijd om uit te checken en de fietsen op te halen. We hadden elektrische fietsen gehuurd zodat we met een minimale inspanning toch nog snel bij hotel zuiderduin in Egmond konden komen. Dit werkte erg goed een mooie route door de duinen heuvel op en af zonder enig probleem, onze benen konden rustig warmdraaien op deze wijze.

In Egmond aangekomen moesten we een klein stukje over het parcours van de kwart marathon. Op het moment dat wij daar aankwamen kwam ook de koploper er al aan. We besloten te blijven wachten en de mensen die wij kenden aan te moedigen. Tot de laatste loper hebben we gekeken om vervolgens ons te melden bij het Jaybird team. Dankzij Mirjam liepen wij beide voor hen de halve marathon. Enthousiast werden we ontvangen, er waren veel bekenden nadat we ons hadden klaargemaakt was ik er klaar voor. Mijn doel was nog steeds genieten maar vooral zien hoe het gaat!
We liepen als groep op weg naar de start, Mirjam en ik besloten samen te starten, wetende dat ieders zijn eigen race zou gaan lopen is dit altijd wel gezellig in het startvak. In het startvak heb ik nog snel even mijn veters gestrikt, maakten we een startvakselfie en vervolgens konden we ook gaan lopen.


Eenmaal gestart verbaasde mij hoe lekker het ging. Ik had meer dan een maand geen wedstrijd gelopen en die sfeer is zo motiverend. Ik krijg daardoor altijd een extra steuntje in de rug. Mijn doel was om mijn hartslag onder controle te houden. Echter in het startvak was deze als skyhigh en daar besloot ik om niet voluit te gaan maar op een comfortabel tempo te gaan lopen. Doen wat goed voelt. Mirjam en ik bleven bij elkaar de eerste 2 kilometer, daarna werd de afstand groter en hebben we elkaar succes gewenst.

Shoes on, headphones in, wind in my hair and the world at my feet

Het strand viel mij mee, ik wist dat we hier 7 km over heen zouden moeten en tot aan kilometer 5 (de drankpost) vond ik het helemaal niet erg om over het strand te moeten lopen. Onder tussen was ik al wat bekenden tegen gekomen, heb ik ze kort even gesproken om vervolgens in mijn eigen tempo verder te gaan. Ik was vol goede moed en vond het allemaal nog wel mee vallen. Echter na de drankpost verdween het stevige strand en maakte deze plaats voor mul zand. Ik besloot aan de waterkant te gaan lopen. Mijn doel was daar nog wel om droge voeten te houden, helaas kreeg ik door inhalende lopers van rechts toch een flinke plens water in mijn schoenen. Ik voelde dat mijn rechterschoen doorweekt was en hoopte dat het goed zou gaan met mijn sokken. 1 kilometer later voelde ik echter al iets van een blaar in ontwikkeling. Ik dacht bij mijzelf, het zit er nu toch al laten we maar gewoon doorgaan zoals je bezig bent, het gaat hartstikke goed die blaar gaat zich nu ook wel ontwikkelen als je langzamer gaat lopen, dus dat heeft geen zin. Toen we het strand echter af gingen heb ik de helling niet vervloekt, maar ik was zo blij met de harde stevige ondergrond dat ik een klein vreugde kreetje maakte.

201801_Jaybird_124503_D850_DSC_2764
Hop, de duinen in nog even en we zijn al op de helft, dat was mijn gedachte op dat moment. In de duinen merkte ik dat de paadjes toch wel smal waren. Af en toe kon ik links niet inhalen omdat nog snellere lopers dat stuk bezet hielden. Ik besloot dan ook af en toe via de rechter kant in te halen. Op sommige momenten voelde ik me opgesloten omdat dat dan ook geen optie was. Echter kon ik me er niet heel druk over maken. Zolang ik maar lekker liep en dat deed ik ook zeker. Ik stond echt van mijzelf te kijken hoe ik aan het genieten was. Het was een prachtige omgeving, over het pad voor je zag je een grote slinger met lopers, de zon probeerde af en toe zich te laten zien.

I find my happiness were the sun shines

Tijdens dit pad heb ik met verschillende mensen gesproken, mensen die hetzelfde tempo liepen en waar ik al een tijdje achter liep. Ik was een filmpje aan het maken voor Instagram en vervolgens werd daar natuurlijk even wat over gezegd. Ik was op 10.5 km en zei dat ik op de helft was, dit kwam door mijn eigen enthousiasme maar ik was natuurlijk te vroeg.  Dit vind ik ook altijd zo leuk aan een wedstrijd. Het contact onderling is toch aanwezig onder de lopers ondanks dat iedereen voor zichzelf loopt. Op 13 km probeerde ik mijn eigen sportvoeding uit mijn flipbelt te halen, echter ging dit mis. Het viel op de grond voordat ik het doorhad. Echter had ik geluk en was de persoon achter mij zo snel dat ze het zo van de grond pakte en weer aan mij gaf. Het was Susan mijn held van de dag! En tevens teammaatje want ze liep ook voor Jaybird.

201801_Jaybird_142435_D850_DSC_3679

De bloedweg kwam eraan, het enige wat ik hierover wist is dat dit een zwaar stuk is. Echter ging iedereen ook ineens langzamer lopen. Ik besloot dat ik sneller omhoog wilde lopen dan kan ik weer rustig naar beneden. Zo gezegd zo gedaan en eigenlijk voordat ik het doorhad was ik er al. Het viel me 100 procent mee en sommige klimmetjes in de duinen vond ik toch echt wel zwaarder.  Ik zag dat we weer bijna in de bewoonde wereld waren en dit voelt goed. Ik ben nog steeds redelijk fris, tuurlijk heeft het flinke inspanning gekost om hier te komen maar ik merk wel dat ik nog echt niet alles gegeven heb. Daarom besluit ik dat ik nog iets harder mag lopen. Dit houd ik vol tot 1 km voor de finish. Ik merk dat het harder lopen nu op het einde meer energie kost en dan ineens wordt ik op mijn schouder getikt. Het is Kenneth ik heb hem ergens daarvoor ingehaald zonder dat ik door had en als haas gefungeerd, samen besluiten we naar de finish te lopen. We klagen over de klim omhoog zo vlak voor de finish. Ik vond dit naast het strand ook echt vervelend. Toch konden we beide nog versnellen en gingen we al lachend weer de finish over.  Mijn tijd zorgde voor een nog grotere glimlach, zelf niet verwacht of gedacht door niet voluit te gaan lopen de hele race toch onder de 2 uur te mogen eindige. Mijn tijd was 1:56:40 met iedere 5 km een snellere pace.

Starting strong is good, Finish strong is Epic

Heel blij maar vooral trots dat we de finish gehaald hadden een finish selfie gemaakt. Niet de meest charmante maar wel heel echt! Tijd om de medaille op te halen, mijn eerste van 2018! Ik wilde snel weer terug naar het hotel om droge sokken aan te doen. Ik merkte nu weer dat er toch zeker minimaal 1 blaar op mijn voet zat. Terwijl ik met nog wat anderen terug liep bedacht ik mij ineens dat Mirjam misschien zo wel zou finishen. Ik zocht haar snel op in de app en liep langs het parcours terug. Ter hoogte van het hotel zag ik haar lopen. Snel een flinke aanmoediging naar haar toegeroepen en vervolgens snel naar binnen om weer warm te worden. In korte tijd koel je dan toch nog flink af. In het hotel snel droge kleding aangetrokken en daar zaten ook 2 enorme blaren op mijn voet. Volgende keer toch andere sokken aan doen. Toen ik zag dat Susan er was heb ik haar opnieuw bedankt en was het tijd om met iedereen lekker na te genieten. Ik moet zeggen dat Jaybird het ontzettend goed geregeld had, er was voldoende keuze in eten drinken maar er was vooral gezelligheid. Om half 5 stapten Mirjam en ik weer op de fiets terug, genoten weer van het mooie pad in de duinen. Konden nog net bij het laatste zonlicht op het strand een selfie met onze medailles maken om vervolgens richting huis te rijden. Wat is de halve marathon van Egmond geweldig! Ik hoop dan ook daar volgend jaar weer aan deel te mogen en kunnen nemen!


Nog trots kijk ik terug op deze mooie leuke gezellige dag! Dank aan de organisatie en vrijwilligers van de halve marathon, maar ook aan Jaybird en alle anderen die ik gesproken heb, ik vond het een TOP dag!


2 thoughts on “Mijn ontgroening in Egmond – 14-1-2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s