Holiday!

De afgelopen weken was het een beetje stil want ik hield even een maandje vakantie. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik stil gezeten heb. De afgelopen maand heb ik een onwijs mooi bezoek aan Thailand gebracht en vakantie gevierd, maar daarnaast ook nog deelgenomen aan verschillende wedstrijden. Kreeg ik de kans om opnieuw een hele gave uitdaging aan te gaan. Vandaag blik ik terug op deze leuke maand!

Memories last forever

De maand begon voor mij in Thailand, eind mei was ik daar met mijn maar naar toe gereisd om van onze vakantie te vieren We vinden het leuk om rond te trekken en dat hebben we ook gedaan. We hebben van een prachtige vakantie genoten. Global running Day viel tijdens deze vakantie en deze heb ik natuurlijk wel gevierd, ik liep toen een heerlijke 5 km op Koh Lanta. Dit was voor mij wel een bijzondere dag. Zoals je namelijk al heb kunnen lezen op mijn social media heb ik mij tijdens mijn vakantie ingeschreven voor de Berlijn Marathon en dit was op Global Runningday! Terwijl ik lekker aan het einde van de middag in de zon lag werd mijn inschrijving bevestigd en ga ik dus opnieuw het avontuur van het lopen van de marathon aan! Dit is natuurlijk wel iets waar ik naar uit kijk maar het voelde ook erg onwerkelijk in de Thaise zon.

Tijdens mijn vakantie was ook de marathon van Phuket, helaas waren we niet in de buurt waardoor ik niet mijn eerste Aziatische medaille in de wacht kon slepen. A moet ik ook toegeven dat het hardlopen in Thailand echt wel een uitdaging is. Het is warm en benauwd vanwege het regenseizoen wat er op dit moment is. Ik had moeite met mijn looprondjes die ik deed maar toch liep ik in juni zo’n 13,5 km gerend verdeeld over 4 rondjes. Ik heb letterlijk gelopen vanaf 1 km. Op veel plekken waar wij verbleven was de omgeving erg heuvelachtig. Daarom besloot ik op Koh Yao Yai deel te gaan nemen aan de thaise muay thai bokslessen. 3 keer in de ochtend om 8 uur stond ik samen met mijn man klaar om even lekker wakker te worden. Wat is dit leuk al zou ik het zelf nooit doen omdat ik bang ben om klappen te krijgen. Zo’n training is ook ontzettend zwaar en het spreekt ook gewoon een heel andere conditie aan, maar toch was het wel iedere ochtend weer een leuke nieuwe uitdaging! Wij hebben genoten van onze dagen in Thailand en ik kijk uit naar de rest van de maand!

I never want to stop making memories

Na mijn vakantie wilde ik het lopen eigenlijk zo snel mogelijk weer oppakken. Ik wilde trainen de marathon van Berlijn is immers al in september! Nu had ik tijdens de laatste dagen een starbewijs kunnen regelen voor de 4EM van Zwolle. Doel is kijken wat er in zit een mooi startpunt voor die marathon training.
Echter kwam ik donderdags op vrijdag nacht thuis en stond ik die vrijdagavond in Veghel al weer klaar met de bokshandschoenen aan. Voor de MuddyAngelRun hadden we een leuke kickboks training met alle Anitamuddyangels. Ondanks een flinke jetlag besloot ik toch voluit mee te doen. De avond begon met een pittige warming up, vervolgens trokken we de handschoenen aan en de scheenbeschermers om in tweetallen met het stoten en schoppen te oefenen. De laatste oefening was het stoten en trappen tegen de boksbal. Ik kan je vooraf beloven dat het allemaal minder heftig klinkt dan dat het was. Wat werden we afgemat. Tijdens de warming up waren we allemaal stil, dat is best een unicum om alle Anita ladies stil te krijgen. Tijdens het stoten op de boksbal begon het met 1 keer stoten en trappen en daarna achteruit rennen om 1 burpee te doen. Dit werd daarna stoten 2 keer trappen en 2 burpees en dat t/m 10. Ik was helemaal stuk en het resultaat van die avond. De trap naar beneden was eigenlijk direct al een uitdaging.

Toen ik dus de volgende ochtend wakker werd had ik meer spierpijn dan dat ik dit jaar ergens ooit gehad heb. Ik kan makkelijk traplopen na een marathon dan na deze training. Diezelfde avond liep ik dus in Zwolle met spierpijn de 4EM. Ik ging veel te snel van start omdat ik het maximale eruit wilde halen en dat resulteerde in een paar opgeblazen benen. Niet erg en 10 seconde langzamer kwam ik wel over de finish. De medaille was binnen en ik wist direct dat ik een stapje terug moest doen. Eerst even herstellen, de jetlag verwerken en dan gaan beginnen met de marathon training. Ik besloot tijdens mijn dagen van rust om te trainen volgens het principe van Sportrusten.
Ik heb het boek van de hardlooprevolutie, bovendien is het programma mij bekend van 2 jaar terug. Ik besloot dus te starten op 22 juni, 100 dagen precies voor de marathon van Berlijn. De trainingen op lage hartslag zijn toch altijd lastig, maar met even wat tips van Sportrusten komt het vast goed! De eerste trainingen zijn ondertussen gedaan en afgelopen weekend sloot ik deze maand af met een knallend einde.

Cheers to the weekend

Zo liep ik in holten mee met de Vivera run tijdens de 5 km. 2 ronde van 2,5 km en kijken of ik dit kon op een intensieve hartslag. Nou een intensieve hartslag lukte wel maar deze was overall gemiddeld te hoog. Toch ging ik nog niet voluit echter was het op dit moment dus te intensief. Ik liep 23.50 op de 5 km. Deze tijd is net iets langzamer dan toen ik vorig jaar op 9 juni mijn pr verbeterde. Het feit dat ik niet voluit ben gegaan maakt dat mijn niet fitte gevoel dus nog best wel meevalt.
Op zaterdag was het opnieuw tijd voor de MuddyAngelRun, dit keer was het in Eindhoven. Zoals het altijd met de Anita ladies is was het ook dit keer weer een heel groot feest. Wat genoten we van de modder en wat genieten we nog steeds na, dankzij het fenomeen van de processierups. Ik moet wel eerlijk bekennen dat mijn middeltje, eczeem crème van trekpleister eigen merk erg goed werkt en mijn bultjes 48 uur later alweer bijna allemaal verdwenen zijn. Om even terug te komen op de MuddyAngelRun, het was een prachtige zonnige dag dus toen wij direct het water in mochten rennen was de kop er direct af. De groep was groot en daardoor hebben we regelmatig even stilgestaan om te wachten. Het leuke was dat we dan juist de andere deelnemers gingen aanmoedigen. Een roze lint van Anitamuddyangels stond te applaudisseren en aan te moedigen. Wanneer we natuurlijk goed doorweekt zijn kon ik het niet laten om Marjon even een knuffel te geven (met toestemming haha) en al snel volgden er vele andere muddybuddy’s. Een prachtige zonnige dag waarna ik met Mirjam door ging naar Scheveningen.


We hadden geen stranddag ofzo gepland maar wel een hele pittige Beach run stond op zondagochtend op het programma. Ik mocht deel maken van het team van de #curaladies. Vorig jaar was ik de gelukkige die dankzij Dolfijn FM en KLM mee kon doen aan de Curaçao marathon. Tijdens deze zondag kwam dat gevoel wel weer terug. Over het strand rende ik met scarlet en was het de meest zware 5 km ooit en toch heb ik er onwijs van genoten! Na de tijd nog even genoten van het fijne strandgevoel voordat ik de maand kon afsluiten op mijn werk. Een pittig laatste weekend van het eerste half jaar van 2019 maar wat een plezier heb ik gehad en de komende tijd! Ga ik me aan mijn sportrusten programma houden. Even uitzoeken want na het weekend heb ik mijn programma een beetje in de war geschopt (jup nu al)

 

Hoe was jouw juni maand?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s