Hollen en stilstaan

Recap of februari 2020

Hallo maart en tot ziens Februari, de maand die sterk begon en met een domper eindigde.
Toch liep ik met alle fratsen eromheen wel nog 108 km. Zijn er plannen gewijzigd en probeerde ik mijn beste beentje voor te zetten. Helaas kreeg ik ook tegenslag maar kijk ik toch terug met een lach naar februari.

De maand begon wel met het hoogtepunt van de kroondomein het loo trail marathon. Die vond ik best wel pittig zoals je op mijn stories destijds kon volgen, echter wel een prachtige ervaring. Er is een leuke aftermovie gemaakt door de pacer van de groep waar ik bij liep.

 kijk maar eens hoe het was en waar we zoal liepen.

Tijdens deze race had ik last van mijn heupen en vervolgens kreeg ik een week later last van mijn onderbeen, ik kon de pijn niet goed lokaliseren en veel pijn was er niet, meer een gevoel van stijfheid. Het lopen ging nog prima dus ik bleef lopen en trainen. In overleg paste ik wel wat trainingen aan. Ik was voorzichtig dacht ik. Omdat ik de 50 km van Salland halverwege maart wil lopen was het vooral in mijn hoofd belangrijk dat ik zou blijven lopen.

De Jutberg trail was een mooie nieuwe uitdaging om te trainen en langer te lopen op de trails. Deze kon ik weer gezellig met Lydia kon lopen. Ik had me opgegeven voor de 15 km maar tijdens het lopen het vele klimmen en dalen kreeg ik steeds meer last van mijn been. Toch besloten bij de afslag van de 7,5 km door te lopen en de 15 km uit te lopen , rennen/wandelen. Wat een super mooie trailrun is dit maar wel heel pittig hoor die Jutberg op, af, op en af .

De fysio afspraak had ik staan en er werd een echo van de knie gemaakt, daar was alles oké en zag het er goed uit. Ik kon de pijn ook niet echt lokaliseren en dacht dat het misschien ook door mijn heupen kwam omdat ik daar bij de midwintermarathon zo’n last van had. Luisteren naar het lichaam was wat ik mee kreeg en een follow up afspraak. Helaas ging het steeds een beetje slechter maar kon ik de klachten wel steeds beter verwoorden. Uiteindelijk heb ik op 18 februari nog een hele mooie interval training gelopen. Ik kon de tempo’s goed halen en ik ging boor de verandering eens niet te hard. Echter was het wel de laatste keer die maand dat ik liep want de volgende dag had ik echt pijn in mijn onderbeen en niet meer aan de kuitkant maar aan de zijkant. De conclusie van de fystherapeut is een geïrriteerde pees bij mijn scheenbeen. Iets waar ik bang voor was, een week looprust bleken echter nog niet genoeg. Via een echo is er gekeken of er ook andere schade is maar dat is gelukkig niet zo. Geduld is mijn opdracht en lekker alternatieve trainingen uitvoeren.
Nu wilde ik tijdens de laatste week van februari gaan zwemmen, echter is dit er door verschillende omstandigheden niet van gekomen. Mede ook doordat het zwembad hier niet altijd open is voor iedereen.

Of ik nog ga starten op de 50 km van de sallandtrail, daar kan ik heel kort en duidelijk over zijn. Nee, ik heb mijn startbewijs verkocht en daarmee voor mij ook de beslissing dat ik de 50 km niet ga lopen maar ook niet zou kunnen/willen proberen. Ook de 25 km is nu geen optie voor mij en gaat de focus op de martahon van Rotterdam, het zal daar als doel ook alleen maar gezond uitlopen zijn want ik wil mij echt niet kapot/voorbijlopen op weg naar de New York Marathon. Dit maakt ook dat ik de beslissing goed kan accepteren en eigenlijk niet echt verdrietig ben dat ik mijn ultradroomdoel niet kan lopen. Ik ga ooit die Ultra afstand aanpakken alleen zal dat niet op 14 maart zijn! Voor nu is het doel weer lekker kunnen lopen !!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s